از یک خراش ساده تا عفونت پیشرفته؛ اهمیت مراقبت صحیح از زخمها
متخصص بیماریهای عفونی و داخلی و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با تأکید بر اهمیت مراقبت صحیح از زخمها گفت: زخمها معمولاً با مراقبت مناسب بهراحتی بهبود پیدا میکنند، اما در صورت قصور در رسیدگی، امکان ورود میکروبها، باکتریها، ویروسها، انگلها و قارچها از سطح پوست به داخل بدن وجود دارد و همین موضوع میتواند یک آسیب ساده را به عفونتی جدی و حتی تهدیدکننده حیات تبدیل کند.
دکتر اشرف توانایی ثانی با اشاره به علل شایع ایجاد زخم اظهار کرد: زخمها ممکن است در اثر ضربه، خراش، بریدگیهای حین کار، سوختگیها یا حوادث مختلف در طول زندگی ایجاد شوند. اگر مراقبت از زخم بهدرستی انجام شود، معمولاً روند ترمیم بدون مشکل طی میشود، اما بیتوجهی به آن میتواند راه ورود عوامل بیماریزا به بدن را هموار کند.
وی با بیان اینکه پوست بدن مانند یک سد محافظ عمل میکند، افزود: زمانی که این سد دفاعی آسیب میبیند، احتمال نفوذ آلودگیها افزایش مییابد. در صورت بیتوجهی، میکروبها میتوانند از سطح پوست عبور کرده و حتی به عمق بافتها و استخوانها نفوذ کنند و یک زخم ساده را به عفونتی پیشرفته تبدیل نمایند. ورود میکروبها به جریان خون نیز ممکن است منجر به سپتیسمی شود که از عوارض خطرناک آن میتوان به درگیری استخوان و حتی قطع عضو اشاره کرد.
این متخصص بیماریهای عفونی با اشاره به شایعترین عوامل عفونتهای پوستی گفت: معمولاً میکروبهای استافیلوکوک و استرپتوکوک از طریق خراشها و زخمهای پوستی وارد بدن میشوند. علائمی مانند قرمزی، تورم، گرمی محل زخم، ترشح چرک، بوی نامطبوع، افزایش درد، تب و لرز، ایجاد رگههای قرمز اطراف زخم یا تغییر رنگ بافت به سیاه یا قهوهای از نشانههای هشداردهنده عفونت هستند که باید جدی گرفته شوند.
دکتر توانایی ثانی درباره اقدامات اولیه در برخورد با زخمهای ساده توضیح داد: نخست باید زخم را تمیز کرد. در صورت وجود جسم خارجی، باید آن را خارج و سپس زخم را با آب و صابون شستوشو داد. پس از آن استفاده از محلولهای ضدعفونیکننده توصیه میشود. زخم باید خشک نگه داشته شود، چراکه رطوبت بستر مناسبی برای رشد میکروبها و قارچهاست. سپس با گاز استریل زخم خشک و پانسمان استریل انجام شود. در برخی موارد نیز استفاده از آنتیبیوتیکهای موضعی مفید است.
وی افزود: اگر زخم عمیق باشد، ممکن است نیاز به بخیه داشته باشد تا روند ترمیم سریعتر طی شود. در زخمهای عفونی نیز مراجعه به پزشک و شروع درمان دارویی ضروری است. معمولاً آنتیبیوتیکهایی مانند سفالکسین مؤثر هستند و در موارد شدیدتر، داروهای تزریقی مانند سفازولین تجویز میشود.
این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با تأکید بر اهمیت پیشگیری از کزاز گفت: واکسیناسیون کزاز برای همه افراد ضروری است و طبق برنامه، هر ۱۰ سال یکبار باید یادآور آن تزریق شود. بهویژه در زخمهایی که به خاک آلوده هستند، تزریق واکسن یا آنتیسرم کزاز اهمیت ویژهای دارد.
وی در پایان خاطرنشان کرد: علاوه بر ضدعفونی و درمان بهموقع زخم، پیشگیری از عوارضی مانند کزاز و عفونتهای پیشرفته بسیار حیاتی است. در مواردی که زخم با درمانهای ساده بهبود پیدا نمیکند، ممکن است از روشهای جراحی برای تخلیه بافتهای مرده و نیز از روشهای نوین مانند پانسمانهای پیشرفته و تکنیک وکیوم برای درمان عفونتهای پیچیده استفاده شود.
ارسال نظر