فرمانده سنتکام در مذاکرات مسقط؛ هشدار یا مانع جنگ؟

به گزارش پارسینه ، مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا روز چهارشنبه در مسقط پایتخت عمان در شرایطی حساس و تحت نظارت‌های امنیتی شدید آغاز شد. این گفت‌و‌گو‌ها در بحبوحه حضور نظامی فزاینده آمریکا در منطقه و تنش‌های اخیر صورت می‌گیرد.

هیئت ایرانی به ریاست سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه، و هیئت آمریکایی به سرپرستی استیو ویتکاف، فرستاده ویژه دونالد ترامپ در خاورمیانه، در این مذاکرات شرکت دارند. حضور برد کوپر، فرمانده نیرو‌های آمریکایی در خاورمیانه (سنتکام)، در هیئت آمریکایی توجه تحلیلگران را جلب کرده است.

کارشناسان این مذاکرات را تحت تأثیر سه عامل اصلی می‌دانند: نقش تحریک‌آمیز رژیم صهیونیستی، استفاده آمریکا از گزینه نظامی به عنوان ابزار فشار، و تلاش‌های منطقه‌ای برای جلوگیری از جنگ. موضوعات مورد بحث شامل برنامه هسته‌ای، توانمندی‌های موشکی و نقش منطقه‌ای ایران است.

از نگاه تهران، توانمندی‌های دفاعی و امنیت ملی خط قرمز غیرقابل گذشتی محسوب می‌شود. حسن احمدیان، استاد دانشگاه تهران، تأکید کرده که ایران با هدف کاهش تنش و لغو تحریم‌ها وارد مذاکره شده، اما در صورت فشار بر موضوعات فراتر از چارچوب هسته‌ای، برای رویارویی احتمالی آماده است.

پیتر روف، نویسنده سیاسی مجله نیوزویک، مشارکت برد کوپر فرمانده فرماندهی امریکا (سنتکام) در این گفت‌و‌گو‌ها را حامل دو پیام روشن می‌داند که شامل مدیریت خطر درگیری نظامی مستقیم و تضمین عدم تبدیل تنش‌های سیاسی به مواجهه واقعی میان نیرو‌های امریکایی و ایرانی است.

روف در گفت‌و‌گو با الجزیره بیان کرد که هدف از این مشارکت، جلوگیری از جنگ و نظارت بر پایبندی ایران به امنیت منطقه‌ای و توانمندی‌های بالستیک و تاکید بر این امر است که امریکا می‌خواهد در تعیین اولویت‌های راهبردی خود در منطقه، قدرت مسلط باقی بماند.

همچنین نشان می‌دهد که هرگونه اقدام امنیتی یا نظامی باید بر اساس محاسباتی دقیق انجام شود تا از کشیده شدن به یک درگیری فراگیر جلوگیری شود و رهبری و تسلط امریکا بر عرصه منطقه‌ای آشکار و حفظ شود.

در همین خصوص یک منبع ایرانی آگاه به العربی الجدید گفت که پیوستن فرمانده سنتکام به هیئت امریکایی برای مذاکره در مسقط، تاثیری بر آن نخواهد گذاشت چراکه مذاکرات به صورت غیر مستقیم انجام می‌شود.

نتیجه این دور از مذاکرات می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در آینده تنش‌های منطقه داشته باشد، در حالی که دیپلماسی در رقابت با زمان و تحت سایه تهدید‌های نظامی به پیش می‌رود.

منبع: الجزیره